Ab van Hanegem

Recent Paintings

8 september –

7 oktober 2007

         De nieuwe schilderijen van Ab van Hanegem (alle uit 2007) lijken op het eerste gezicht vergelijkbaar met zijn werk uit de tweede helft van de jaren negentig. Ze worden gekenmerkt door een overeenkomstige dynamiek en turbulentie in kleur en voorstelling. Bij nadere beschouwing blijken er echter belangrijke verschillen te bestaan.

         Alle recente werken zijn gebaseerd op een zeer losse onderschildering, aangebracht met dweilen en trekkers, maar soms ook met direct uit een emmer op het canvas gesmeten verf. Waar de regie in eerste instantie dus grotendeels bij de verf ligt, neemt Van Hanegem nu rigoureus het heft in handen. De natuurlijk aan Pollock verwante aanvang van de schilderijen wordt op minutieuze wijze uitgewerkt met verfijnde schildershandelingen. De doeken mogen daarom wel pseudoabstract expressionistisch genoemd worden.

         Het tamelijk willekeurige eerste kleurbeeld wordt door Van Hanegem opgevat als plattegrond van een uit verf bestaande cascoverdieping. De ruimte in elk schilderij wordt veredeld door de zorgvuldige benadrukking van elementen uit de expressieve verfverdeling. Hierdoor ontstaat een grote eenheid. Daarnaast gebruikt Van Hanegem zijn reeds bekende grillige geometrische blobvormen (soms afkomstig uit de ruimtelijke wiskunde), aangezet met gespoten schaduwen, om de driedimensionaliteit te vergroten.

         Zoals in al zijn werk stelt Van Hanegem ons in staat om in de gelaagdheid van zijn voorstellingen uitgebreid onderzoek te doen. De wervelende vormen en kleuren geven onze ogen niet gauw rust, maar al kijkend worden we door elk schilderij een heldere, zij het complexe, realiteit van verf binnengevoerd. Mogelijk vormen ze daardoor een beeldend antwoord op de zo vaak besproken, steeds ingewikkelder wordende dagelijkse wereld.